Eusko Alkartasunak batzarra egin zuen gure alkartetxean

Atzo era presentzialean eta segurtasun neurri guztiekin, Eusko Alkartasunaren Hiri Batzarra egin zen, 2020/2021 ikasturte politikoari amaiera emateko.

Gai-zerrenda luze bat eztabaidatu eta hainbat ekarpen jaso ondoren, ikasturte politiko honen balorazio-dokumentu bat onartu zen. Bertan, zenbait neurri proposatu ziren legegintzaldia amaitzeko.

Dokumentua euskaraz ikusteko
Dokumentua gaztelaniaz ikusteko

Herriak ez du barkatuko (Irati Goikoetxea)

herriak ez du barkatuko (xxii. igartza saria) - Irati Goikoetxea Asurabarrena

Izenburua: Herriak ez du barkatuko

Idazlea: Irati Goikoetxea (Beasain, 1984)

Urtea: 2021

Argitaletxea: Elkar

Igartza sariak ematen duen beka irabazi ostean idatzi du liburua Irati Goikoetxeak.

Herriak ez du barkatuko lanean, indarkeriak sortu duen minari buruzko istorio batean murgilduko gara, belaunaldiz belaunaldi eta urtez urte irauten duen mina. Esan genezake eleberri honek ikusgarri egiten duela hainbeste herritarrek indarkeriaren eta giza eskubideen urraketen ondorioz jasan duten mina.

Liburu hau irakurtzean, memoriak eta gure herrian gertatu dena ezagutzeak duten garrantziari buruzko hainbat gogoeta egin ditzakegu, eta nola ez, espazio publikoak pertsona guztientzat duen garrantziari buruzkoak ere. Kaleak guztiontzat baitira. “Herriko hormak, nonbait, ez dira denonak”. Sufrimenduari modu enpatikoan hurbilduz.

Azken batean, irakurtzea merezi duen eleberri interesgarri baten aurrean gaude.

“ETAk aita hil zion Oihanari duela hogeita bi urte, berak hemeretzi zeuzkala. Zauria bizirik du oraindik, baina ez du horretaz inorekin hitz egiten; bere seme-alabei ere ez die ezer argirik kontatu, nahiz eta barruan sumatu on egingo liekeela denei. Ezustean, biktima ezberdinen lekukotasunak jasotzen dabilen antropologo baten deia jasoko du, ea berarekin bildu nahi duen.

Gai minbera bat sentiberatasunez landu du Irati Goikoetxeak bere lehenengo eleberri honetan, aldarri ozenen ordez enpatia ahalegin bat eginez, delikadeziaz eta emozioz. Hitzen ukenduak ere balio duelako oinaze zaharrak leuntzeko, edertasunak ere lagundu dezakeelako pertsonak –eta herriak– hobeak egiten.”

Maria Inmaculada

Lehen ere esan dugu gaur egun Maria Inmaculada hezkuntza-zentroak eta San Pio X. elizak hartzen duten lursailean zer gertatzea nahi duten (ikusi hemen eta hemen).

Ez da berria eta antzeko zerbait gertatzen da Claret-Mariaren Bihotza ikastolan ere, Gros auzoa herritarrek gozatzen zituzten espazioak galtzen ari da, eta hotelak eraikitzen ari dira.

Legealdi honetan hotel bat ireki dute Juana de Arco haurtzaindegian, Claret-Mariaren Bihotza itxi dute eta Maria Inmaculadan ere gauza bera gerta daitekeela dirudi kurtsoa amaitzerakoan.

Badirudi interes ekonomiko eta espekulatiboak lehenesten direla auzoaren errealitatea baino gehiago, auzoak bere zerbitzuak eta hezkuntza-espazioak behar baititu. Dena hiri batean, non etxebizitzaren prezioa etengabe hazten baita eta gero eta zailagoa da bertan bizitzea.

Auzo bizien aldeko apustua egiten dugu, herritarrei beren bizi-proiektua garatzeko aukera emango diena, ikasi, bizi, lan egin eta gozatu ahal izateko auzoak. Eta badirudi horri kontra egiten diola egungo Udal Gobernuak, eta horregatik galdetzen diogu geure buruari: zer hiri-eredurantz goaz?