Adostasunak eta atzerapausoak

Azken egunotan, normalizaziorako eta bizikidetza demokratikorako hainbat urrats positiboren lekuko gara, baina, aldi berean, badira, zoritxarrez, iraganean bizi direnak eta kontrako pausoak ematen dituztenak.

Azken urrats negatibo horietan alderdi politiko ezberdinen egoitzetan egiten ari diren pintadak, erasoak eta mehatxuak daude. Beti esan dugun bezala, lekuz kanpo daude erabat, eta justifikaezinak izateaz gain, kaltegarriak dira protagonistek ustez defendatzen dituzten helburuak lortzeko.

Alderdi politikoek gure hirian dituzten egoitzei (baita etxe partikularrei ere, gure hiritik ateratzen bagara) egindako erasoen gorakada hori ez da bateragarria euskal gizartearen gehiengo zabalak hainbeste aldiz errepikatu duen bizikidetza demokratikoarekin, eraiki nahi baitu, giza eskubideak defendatuz aurrera egin nahi baitu beti. Horregatik, kezkagarria eta onartezina da iraganeko jarrera horiek gertatzen jarraitzea.

Beti egon gara giza eskubideen urraketa ororen aurka, biktimarioa edo biktima edonor izanda ere, auzo, hiri eta herri atseginago eta gizatiarrago bat eraikitzeko urratsak ematearen alde egin dugu. Desberdinen arteko elkarrizketa defendatuz, gure gizarteak jasan duen oinaze handiaz jabetuz eta errespetu- eta tolerantzia-giro hori sortzen lagunduko diguten enpatia-ariketak egiten jarraitu behar dugu.

Ildo horretan, ehuntzen ari diren hainbat proposamen txalotu behar ditugu, hala nola Eusko Jaurlaritzak preso dauden pertsona guztiek zigorrak beren etxeetatik gertu dauden zentroetan bete ahal izateko egin duen proposamenak eta sortzen duen adostasun zabala. Horri gehitu behar zaizkio hainbat erakundetan erregistratu diren ekimenak, hala nola Donostiako Udaleko Bozeramaileen Batzordean onartutakoa. Gure gizarteko hainbat kolektibok egiten duten lana ahaztu gabe.

Sakabanaketak presoen familiei eta beraien ingurukoei zailtasunak eta sufrimendua gehitzeko baino ez du balio izan, eta, amaitzeko, adostasuna eta elkarrizketa dira, zalantzarik gabe, agertoki berri hori ahalbidetuko duten tresnak, gizarte demokratiko hori pertsona guztientzako giza eskubide guztiekin defendatzeko. Non proiektu politiko guztiak hitzaren bidez defenda daitezkeen, inongo jazarpen gabe.

Ez da sufrimendua gehitzeko unea, konponbideak bilatzekoa baizik.

Consensos y pasos atrás

Estos últimos días estamos siendo testigos de diferentes pasos positivos hacia la normalización y la convivencia democrática, pero a la vez hay quien desgraciadamente está anclado en el pasado y da los pasos dirección contraria.

En estos últimos pasos negativos se encuentran las pintadas, ataques y amenazas que se están realizando en las sedes de diferentes partidos políticos. Como siempre hemos manifestado están completamente fuera de lugar y además de ser injustificables son contraproducentes para lograr los objetivos que supuestamente defienden sus protagonistas.

Esta escalada de ataques a diferentes sedes de partidos políticos en nuestra ciudad (e incluso a domicilios particulares si salimos de ella), no son compatibles con la convivencia democrática que la inmensa mayoría de la sociedad vasca ha repetido tantas veces que quiere construir, avanzar defendiendo siempre los derechos humanos. Por lo que es preocupante e inaceptable que estas actitudes del pasado sigan produciéndose.

Siempre hemos estado en contra de cualquier vulneración de los derechos humanos, más allá de quien sea el victimario o la víctima, hemos apostado por dar los pasos para construir un barrio, una ciudad y un país más amable y humano. Defendiendo el dialogo entre diferentes, siendo conscientes del inmenso dolor que ha sufrido nuestra sociedad y debemos seguir realizando diferentes ejercicios de empatía que nos ayuden a crear ese clima de respeto y tolerancia.

En ese sentido tenemos que aplaudir diferentes propuestas que se están tejiendo, como el extenso consenso que genera la propuesta que ha realizado el Gobierno Vasco para que todas las personas presas, puedan cumplir sus condenas en centros cercanos a sus domicilios. A lo que hay que sumar las diferentes iniciativas que se han registrado en las diferentes instituciones como la registrada la aprobada en la Junta de Portavoces del Ayuntamiento de Donostia / San Sebastián. Sin olvidar la labor que se realiza diferentes colectivos de nuestra sociedad.

La dispersión sólo ha servido para añadir dificultades y sufrimiento a las familias o al entorno próximo de las personas presas, y debe concluir, el consenso y el dialogo son las herramientas que sin ninguna duda van a posibilitar ese nuevo escenario, donde defendamos esa sociedad democrática con todos los derechos humanos para todas las personas. Donde todos los proyectos políticos puedan ser defendidos mediante la palabra, sin ser perseguido por ello.

No es momento de añadir sufrimiento sino de buscar soluciones.

Eusko Alkartasunak abian jarritako prozesu parte-hartzailearen bigarren fasea

Egun hauetan izaten ari garen denbora librea aprobetxatu dezakegu Eusko Alkartasuna Donostiak martxan jarri duen prozesu parte-hartzailearen bigarren fasean parte hartzeko.


Hiriko eremu geografiko bakoitzeko galdetegi bat dago, eta, horrela, auzo bakoitzeko bizilagunek inguruan ikusten dituen beharren inguruko iritzia eman dezakete, modu erraz batean.

Parte hartzeko, web orrian dauden galdetegiei erantzun besterik ez da egin behar.

Intxaurrondo auzoa lotzeko autobus zerbitzuaren aldarrikapena areagotu da azken hilabeteetan

Covid-19a iritsi aurreko asteetan, areagotu egin zen Intxaurrondo auzoa autobus linea baten bidez lotzeko eskaria.

Intxaurrondo oso auzo zabala da, eta bere aldapak direla eta, bizilagun askok arazoak dituzte auzo beraren barruan mugitzeko, eta auzoaren batasun naturala zailtzen du.

Beste era batera esanda  jende askok osasun-etxera, hezkuntza zentroetara, kiroldegira edo saltokietara joateko zailtasunak dituzte, edo auzokide askok ez daukate garraio publiko bidez herritarren oinarrizko zerbitzuetara iristeko aukerarik, eta hori konpontzeko aspalditik aldarrikapen bat airean dago, autobus zerbitzu bat auzoa lotzeko.

Otsailaren 27an Elkarrekin Donostia eta EH Bilduko Udal Taldeek aldarrikapena udalbatzara eraman zuten eta 2.100 auzotar baino gehio sinatu dute jada Intxaurrondo barruko zerbitzua emango lukeen mikrobus bat jartzeko proposamenaren eskakizuna.

IZBEk (Itxaurrondo Zaharreko Bizilagunen Elkartea) elkarte bezala ere arazo honi buruz dexente hitz egin du, eta eskariaren zergatiak hórrela enumeratu zituen Irutxuloko hitzan:

Zergatik Intxaurbusa?

1. Auzoari zerbitzua ematen dioten autobus linea guztien helburu nagusia da auzokoak Donostiako Erdialdera edo hiriko beste zonaldetara hurbiltzea, baina ez diete irtenbiderik ematen Intxaurrondoko zerbitzuetara iristeko dauden zailtasunei. Intxaurrondo Zaharreko biztanleak –6.000 mila lagun inguru– oinarrizko zerbitzuetara hurbildu ahal izateko –eman dezagun, osasun zerbitzuak, ikastetxe, kiroldegi, kultur etxe, gizarte zerbitzu, banketxe eta oinarrizko komertzioetara, besteak beste– auzotik aldentzen dituen autobus linea bat hartu behar izaten dute 29. linea eskuragarri dagoen puntu bateraino, eta handik transbordoa egin beren helmugara ailegatu ahal izateko.

2. Toki hauetatik oinarrizko zerbitzuetara iristeko malda handiak igo behar dira eta lagun askok, hori ekiditeko, automobila hartu behar izaten dute (mugikortasun jasagarriaren aurka doan jarduera).

3. Auzokide askok errazagoa du beste auzoetako komertzioetara joatea, oso egoera txarrean dauden auzoko merkatari txikien kalterako.

4. Institutura joateko adina duten nerabeen familia askok, beren seme-alabak beste auzoetako institutuetara bidaltzea erabakitzen dute, errazagoa delako haietara iristea auzoko institutura baino.

5. Familia askok haur hezkuntza eta lehen hezkuntza zentroetara autoz joan behar izaten dute.

6. Auzokoen batez besteko adina handia da, eta horren ondorioz, mugikortasun arazoa duen lagun asko dago. Gainera, auzoko orografia ez da lagungarri gertatzen, eskailerak eta aldapak dira nagusi.