Euskal Zinea eta Euskara

Behin Donostiako Zinemaldia amaituta, sarituak zoriontzeko eta datozen asteetan zinema-aretoetako patalletan ikusiko ditugun filmetako batzuk idazten joateko unea iristen da, eta azken urteetan gure etxeetan ikusiko ditugun telesailak gehitu behar zaizkio.

Une honetan ere egokia iruditzen zaigu euskal zinemaz eta proiekzioetan euskarak duen presentziaz hitz egitea.

Lehenik eta behin, euskaraz egiten den zinemaren gaur egungo kalitatea goraipatu behar dugu. Jarraian, erakusketa esanguratsuenen artean, Loreak eta Handia ditugu gogoan, Moriarti produkzioak-en bi arrakasta handi, ahaztu gabe 80 Egunean filma, Donostiako Giza Eskubideen Zinemaldiko partaideak liluratu zituena.

Jon Garañok, Xabier Berzosak, Aitor Arregik, Jose Mari Goenagak, Asier Achak eta Jorge Gil Munarrizek osatutako Moriarti produkzioak lantaldeaz gain, ez litzateke bidezkoa izango Telmo Esnal, Urte Berri On Amona! edo Aupa Etxebeste bezalako filmekin zinema-aretoak bete zituen beste zuzendari bat, Paul Urkijok zuzendutako Errementari, edo Fernando Bernuések eta Mireia Gabilondok zuzendutako Kutsidazu bidea Ixabel ez aipatzea.

Zinemaldira itzulita, aurten, aurreko urteetan bezala, Ane, Hil kanpaiak edo Non dago Mikel? bezalako euskarazko filmez gozatzeko aukera izan dugu.

Base de datos de pegatinas sobre el euskera de la Fundación Sancho el Sabio  (Página 10)
Euskal Zinema Elkartea-ren pegatina

Urteetan zehar, euskarazko zinemaren presentzia handiagoa eskatzen joan gara, eta, zinema-kontsumitzaile garen aldetik, urrats bat eman behar dugu eta hemen ekoizten den zinema babestu behar dugu, ez da soilik militantzia kontua, kalitate oneko zinea egiten da hemen, eta euskaraz.

Alkartetxetik gogoratzen dugu nola laguntzen genuen Gazte Abertzaleakekin, Donostiako Eusko Alkartasunako gazteek euskarazko zinemaren alde egiten zituzten kanpainetan, elkarte ezberdinek ere izugarrizko lana egin dute eta hori eskertu behar da beti ere.

Urteetan eskatutakoa errealitate bihurtzen ari da, eta errealitatea bihurtuko da.

Hasi da Zinemaldia

Donostiako Zinemaldi ospetsuaren edizio berri bat hasiko da (Jon Maia eta Harkaitz Canoren eskutik), gure Zinemaldia, eta dagoeneko filmak espero dituzte proiektatzeko edo agian sari bat jasotzeko.

Aurtengo edizioa aurreko guztien guztiz desberdina izango da, jaialdi honen indarguneetako bat bere publikoa bada, aurten, Covid-19aren pandemiaren ondorioz, edukiera oso txikia izango da, eta zinemazale asko geratuko dira sarrerarik gabe, non pelikula interesgarrietaz gozatu ahal izango da, eta, besteak beste, maitasun bereziz begiratuko diogu euskal zinemaren presentzia handiari.

Izan dira polemikak, kartelei eta filmei buruzkoak, ikusi aurretik zerbait kritikatzeko polemika bidegabe horiek, jaialdi honek beti bezala, zine on bat ikusteko aukera eskeiniko du, egoera zail samar batean. Horregatik, eskerrak eta zorionak eman behar dizkiogu Zinemaldiako zuzendaritzari egindako lanagatik.

Arranca el Zinemaldia

Arranca una nueva edición del prestigioso Festival de Cine de San Sebastián (de la mano Jon Maya y Harkaitz Cano), nuestro Zinemaldia, esperan ya las diferentes películas para ser proyectadas y también a recibir un premio o galardón.

Este año será una edición completamente diferente a todas las anteriores, si una de las fortalezas de este festival es su público, este año debido a la pandemia del Covid-19, los aforos han sido considerablemente reducidos, y serán muchas las personas cinéfilas las que se queden sin entrada, donde se podrá disfrutar de una variada e interesante cartelera, y entre otras películas miraremos con un especial cariño a la gran representación del cine vasco que estará presente en esta edición.

Han existido polémicas, sobre carteles y películas, esas injustas polémicas de criticar algo antes de verlo, este festival como siempre, y como siempre existe la oportunidad de poder visionar de un buen cine, en una situación algo más que complicada, por lo que toca agradecer y felicitar por su labor a la dirección del Zinemaldia.

Bi urte, lau hilabete eta egun bat (Lander Garro)

Hilaren 24an estreinatuko dute 'Bi urte, lau hilabete eta egun bat' dokumentala

Dokumentala: Bi urte, lau hilabete eta egun bat

Urtea: 2020

Zuzendaria: Lander Garro

Produkzioa: Izar Films, Labrit Multimedia

Donostiako Giza Eskubideen Zinemaldiaren barruan, Lander Garrok zuzendutako Bi urte, lau hilabete eta egun bat film dokumentala aurkeztu zuten atzo.


Filmak Iruñeko kartzelara eta kaleetara eramaten gaitu derrigorrezko sistema militarraren aurkako borrokaren kontakizuna egiteko, errebindikazio eta borroka garai hartako hainbat protagonistaren eskutik. Lagun talde baten pasadizoak kontatzen, Iruñeko kartzela zaharreko ziegak partekatu zituztenak, eta beste pertsona batzuenak, euren aletxoa jarri zutenak gudua irabazi ahal izateko.

Intsumisioari buruzko mugimendua lege bidegabe bati aurka egin zion mugimendu anitza eta baketsua izan zen; gaur egun ere espiritu hori behar dugu, eta intsumisioaren mugimenduak garatutako balioekin lan egiten jarraitu behar dugu adierazpen militarrik gabeko gizarte bat lortzeko, gure munduan sortzen diren gerrak gelditzeko. Indarkeriatik ihes egiten duten pertsonak egon gabe, dokumental honetan ikus daitekeen bezala.

Hainbat puntutan garatu zen mugimendu plural hark hesiak haustea eta gizartean sakontzea lortu zuen, eta, horri esker, erakundeak irauli egin ziren, harik eta, azkenean, legeak aldatu eta derrigorrezko soldaduska desagerrarazi arte.

Ezin dut aukera hau pasatzen utzi 90eko hamarkadan ‘erreklutamendu’ lanetan armadari laguntzeari uko egiteagatik auzipetu eta gaitasungabetu zituzten Eusko Alkartasunako alkateekin gogoratu gabe, gazteen zerrendak ez baitzizkioten Defentsa Ministerioari entregatu.